كتاب الأمثلة

بسم الله الرحمن الرحيم

بدانكه مصدر اصل كلام است و از وَى نه وجه باز مى گردد:

ماضى، مستقبِل، اسم فاعل، اسم مفعول، امر، نهى، جحد، نفى

و استفهام.

و از ماضى چهارده وجه بازمى گردد: شش مغايب را بُوَد و شش

مخاطب را و دو حكايت نفس متكلّم را بود. و آن شش كه مغايب را

بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه كه مذكّر را بود: ضَرَبَ،

ضَرَباا، ضَرَبُوا، و آن سه كه مؤنّث را بود: ضَرَبَتْ ضَرَبَتاا، ضَرَبْنَ، و

آن شش كه مخاطب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه

كه مذكّر را بود: ضَرَبْتَ، ضَرَبْتُماا، ضَرَبْتُمْ، و آن سه كه مؤنّث را

بود: ضَرَبْتِ، ضَرَبْتُماا، ضَرَبْتُنَّ، و آن دو كه حكايت نفس متكلّم را

بود: ضَرَبْتُ، ضَرَبْناا.

و از مستقبل نيز چهارده وجه باز مى گردد: شش مغايب را بود و

شش مخاطب را و دو حكايت نفس متكلّم را، آن شش كه مغايب را

بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را، آن سه كه مذكّر را بود: يَضْرِبُ،

يَضْرِباانِ، يَضْرِبُونَ، و آن سه كه مؤنّث را بود: تَضْرِبُ، تَضْرِبَانِ،