بنا كنيم، تاء مُنَوَّنه كه علامت واحده مؤنّث بود در آخرش درآورديم و

ماقبل تاء را فتحه داديم ضارِبَةٌ شد بر وزن فاعِلَةٌ، ضاد فاء الفعل،

الف علامت اسم فاعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، تاء منوّنه از

جمله خواصّ اسم.

و ضارِبَةٌ نيز يك لفظ است به جاى سه معنى چنانكه گويى: هِىَ

ضارِبَةٌ يعنى اوست يك زن زننده. و اَنْتِ ضارِبَةٌ يعنى تويى يك زن

زننده، و اَنَا ضارِبَةٌ يعنى منم يك زن زننده.

ضارِبَتانِ: يعنى دو زنان زننده. صيغه تثنيه مؤنّث است از اسم

فاعل، صحيح و مجرد و معلوم.

ضارِبَتانِ در اصل ضارِبَةٌ بود (مفرد بود) خواستيم تثنيه بنا كنيم

الف كه علامت تثنيه بود با نون عوض تنوين در آخرش در آورديم

ضارِبَتانِ شد بر وزن فاعِلَتانِ. ضاد فاء الفعل، الف علامت اسم

فاعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، الف ثانى علامت تثنيه، نون

عوض تنوين كه در واحده بوده.

و ضارِبَتانِ يك لفظ است به جاى سه معنى چنانكه گويى: هُما

ضارِبَتانِ يعنى ايشانند دو زنان زننده، و اَنْتُما ضارِبَتانِ يعنى شماييد دو

زنان زننده، و نَحْنُ ضارِبَتانِ يعنى ماييم دو زنان زننده.

ضَارِباتٌ: يعنى گروه زنان زننده. صيغه جمع مؤنّث است از اسم

فاعل، صحيح و مجرّد و معلوم.

ضارِباتٌ در اصل ضارِبَةٌ بود (مفرد بود) خواستيم جمع بنا كنيم،

الف و تاء كه علامت جمع مؤنّث بود در آخرش درآورديم ضارِبَتات