زمان آينده. صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل نهى، صحيح و مجرد

و معلوم.

لاا يَضْرِبُوا در اصل يَضْرِبُونَ بود(جمع مذكّر غايب بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مذكّر غايب بنا كنيم از فعل نهى، لاىِ ناهيه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنًى، لفظًا عمل كرد نون

عوض رفع را به جزمى ساقط كرد، و معنًى عمل كرد خبر را بدل به

انشاء نمود لاا يَضْرِبُوا شد.

وآن سه كه مؤنّث را بود: لاا تَضْرِبْ، لاا تَضْرِباا، لاا يَضْرِبْنَ.

لاا تَضْرِبْ: يعنى بايد نزند او يك زن غايبه در زمان حال يا زمان

آينده. صيغه واحده مؤنّث غايبه است از فعل نهى، صحيح و مجرد و

معلوم.

لاا تَضْرِبْ در اصل تَضْرِبُ بود(مفرده مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم مفرده مؤنّث مغايبه بنا كنيم از فعل نهى، لاىِ ناهيه

بر سرش آورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنًى، لفظًا حركت آخر را به

جزمى ساقط كرد، و معنًى عمل كرد خبر را بدل به انشاء كرد

لاا تَضْرِبْ شد.

لاا تَضْرِباا: يعنى بايد نزنند ايشان دو زنان غايبه در اين زمان يا زمان

آينده. صيغه تثنيه مؤنّث غايبه است از فعل نهى، صحيح و مجرد و

معلوم.

لاا تَضْرِباا در اصل تَضْرِباانِ بود (تثنيه مؤنّث غايبه بود از فعل مضارع)