خواستيم تثنيه مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل نهى، لاىِ ناهيه بر سرش

درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنًى، لفظًا عمل كرد نون اعرابى را به

جزمى ساقط كرد، معنى عمل كرد خبر را بدل به انشاء كرد لاا تَضْرِباا

شد.

لاا يَضْرِبْنَ: يعنى بايد نزنند ايشان گروه زنان غايبه در زمان حال يا

آينده. صيغه جمع مؤنّث غايبه است از فعل نهى، صحيح و مجرد و

معلوم.

لاا يَضْرِبْنَ در اصل يَضْرِبْنَ بود (جمع مؤنّث غايبه بود از فعل مضارع)

خواستيم جمع مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل نهى، لاىِ ناهيه بر سرش

درآورديم، لفظًا عمل نكرد زيرا كه نون علامت جمع است نه عوض

رفع، و لكن معنًى عمل كرد خبر را بدل كرد به انشاء، لاا يَضْرِبْنَ

شد.

وآن شش كه مخاطب را بود سه مذكّر را و سه مؤنّث را بود.

آن سه كه مذكّر را بود: لاا تَضْرِبْ، لاا تَضْرِباا، لاا تَضْرِبُوا بود.

لاا تَضْرِبْ: يعنى بايد نزنى تو يك مرد حاضر در زمان حال يا زمان

آينده. صيغه مفرد مذكّر مخاطب است از فعل نهى، صحيح و مجرد و

معلوم.

لاا تَضْرِبْ در اصل تَضْرِبُ بود (مفرد مذكّر حاضر بود از فعل مضارع)

خواستيم مفرد مذكّر حاضر بنا كنيم از فعل نهى، لاىِ ناهيه بر سرش

درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنًى، لفظًا عمل كرد حركت آخر را به