مفرده مؤنّث غايبه است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا تَضْرِبُ در اصل تَضْرِبُ بود،(مفرده مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم مفرده مؤنّث غايبه بنا نمائيم از فعل نفى، لاء نافيه بر

سرش درآورديم مضارع مثبت را منفى كرد لاا تَضْرِبُ شد.

لاا تَضْرِباانِ: يعنى نمى زنند ايشان دو زنان غايبه در زمان آينده. صيغه

تثنيه مؤنّث غايبه است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا تَضْرِباانِ در اصل تَضْرِبْانِ بود(تثنيه مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم تثنيه مؤنّث غايبه بنا نمائيم از فعل نفى، لاء نافيه بر

سرش درآورديم مضارع مثبت را منفى كرد لاا تَضْرِباانِ شد.

لاا يَضْرِبْنَ: يعنى نمى زنند ايشان گروه زنان غايبه در زمان آينده.

صيغه جمع مؤنّث غايبه است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا يَضْرِبْنَ در اصل يَضْرِبْنَ بود (جمع مؤنّث غايبه بود از فعل مضارع)

خواستيم جمع مؤنّث مغايبه بنا نمائيم از فعل نفى، لاء نافيه بر سرش

درآورديم مضارع مثبت را منفى كرد لاا يَضْرِبْنَ شد.

و آن شش كه مخاطب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را.

آن سه كه مذكّر را بود: لاا تَضْرِبُ، لاا تَضْرِباانِ، لاا تَضْرِبُونَ.

لاا تَضْرِبُ: يعنى نمى زنى تو يك مرد حاضر در زمان آينده. صيغه

مفرد مذكّر حاضر است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا تَضْرِبُ در اصل تَضْرِبُ بود (مفرد مذكّر حاضر بود از فعل مضارع)