آن سه كه مذكّر را بود: لاا يَضْرِبُ، لاا يَضْرِباانِ، لاا يَضْرِبُونَ.

لاا يَضْرِبُ: يعنى نمى زند او يك مرد غايب در زمان آينده. صيغه

واحد مذكّر غايب است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا يَضْرِبُ در اصل يَضْرِبُ بود (مفرد مذكّر غايب بود از فعل مضارع)

خواستيم مفرد مذكّر غايب بنا كنيم از فعل نفى لاء نافيه بر سرش

درآورديم مضارع مثبت را منفىّ كرد لاا يَضْرِبُ شد.

لاا يَضْرِباانِ: يعنى نمى زنند ايشان دو مردان غايب در زمان آينده.

صيغه تثنيه مذكّر غايب است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا يَضْرِبانِ در اصل يَضْرِباانِ بود(تثنيه مذكّر غايب بود از فعل

مضارع)خواستيم تثنيه مذكّر غايب بنا نمائيم از فعل نفى، لاء نافيه بر

سرش درآورديم مضارع مثبت را منفى كرد لاا يَضرِباانِ شد.

لاا يَضْرِبُونَ: يعنى نمى زنند ايشان گروه مردان غايب در زمان آينده.

صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل نفى، صحيح و مجرد و معلوم.

لاا يَضْرِبُونَ در اصل يَضْرِبُونَ بود(جمع مذكّر غايب بود از فعل

مضارع)خواستيم كه جمع مذكّر غايب بنا كنيم از فعل نفى، لاء نافيه

بر سرش درآورديم مضارع مثبت را منفى كرد لاا يَضْرِبُونَ شد.

و آن سه كه مؤنّث را بود: لاا تَضْرِبُ، لاا تَضْرِباانِ، لاا يَضْرِبْنَ.

لاا تَضْرِبُ: يعنى نمى زند او يك زن غايبه در زمان آينده. صيغه