او كه خگوك د دوى په سيرت كى نظر وكؤى، او د دوى حالاتو كى او يا په هغه نصوصو كى سوچ وكؤى چه د دوى په حق كى وارد شوى، او د دوى په دعوت كى الله طرف ته، او د الله په لار كى د دوى جهاد، او د الله په لار كى د نفس او د قيمتى خگيزونو خرچ كول، د كلمى د اچتولو لپاره، او د رسول الله صلي الله عليه وسلم د نصرت، او د دين د غالبه كولو لپاره، سره د هغه ايمان نه چه دوى په الله باندى لره، او د الله سره صداقت، او د دوى مخكي كيدل خير، علم نافع، او نيكو عملونو او داسى نورو خايسته وو صفاتو ته، نو يقينى به پوهه شى چه د وى د انبياء عليهم السلام نه روسته بهترين مخلوق دى، او دوى په علم عقل دين كى په تگول امت كى أير غوره قوم وو، او دوى په مسقيم هدايت باندى وو، او د دوى په شان خلك نه مخكى تيرشوى، او نه به روسته راشى الله تعالى دى د دوى نه راضى او خوشحاله شى.

د دى وجى نه تگول اهل سنت والجماعت په دى متفق دى چه صحابه ئى كرام عادلان او ثقه دى، په دوى كى به د هيخگ يو كس د عدالت تلاش نه شى كيداى، او دا د هغى اياتونو او احاديثو د وجى نه چه د دوى په صفائى كى وارد شوى، او د دوى ستاينه ئى كؤى، په غوره والى وسطيت صداقت او نورو خايسته صفاتو باندى ئى دوى موصوف كؤى دى، پس دا يقينى موْكد او ثابت علم به د يوى مشكوكى خبرى د وجى نه نه پريشگو دلى كيإى، او خاصكر هغه خبره چه يقينى دروغ وى، د هغى نه چه اهل هوى ... (خواش پرستو) ، جاهلانو، او د دين اسلام دشمنانو د حگانه جوؤى كؤى.

د د وى په حق كى چه كوم ناكاره صفتونه نقل شوى:

(1) يا خو شگكاره دروغ دى.

(2) او يا به محرف وى، داسى زيادت او نقصان به پكشگى شوى وى، چه مذمت او طعن ته ئى رسوى.