(3) كوم چه صحيح روايات دى، هغه د اجتهاد حگايونه دى كه مجتهد په كى حق ته رسيدلى وى هغه لپاره دوه اجره دى او كه خطا شوى وى هغه لپاره يو اجر دى، او خطا ئى معاف كؤى شوى ده.

او هغه خطا چه د هغوى نه واقع شوى وى او ثابته وى هغه به اجتهاد ى وى دوى په دواؤو حالاتو كى معذور او اجر والا دى.

د دي وجى نه تگولو هغه حق پرستو خلكو چه د هغوى اجماع معتمده او معتبره ده، په دى خبره اتفاق كؤى، چه د صحابه وو، شهادت او روايت مقبول دى، او عدالت ئى ثابت دى، او د تگولو تزكيه كول او صفائى بيانول واجب دى، او په هغوى باندى طعن لكگول حرام دى، او دا عقيده واجب ده چه د نبى صلى الله عليه وسلم نه روسته دوى غوره او افضل امتيان دى.

او امام ابوزرعه رحمه الله فرمائى: چه كله دى داسى سؤى وليده چه د رسول الله صلى الله عليه وسلم په صحابه وو كى ئى د يو تن تنقيص بيانوو نو ته پوهه شه چه هغه زنديق دى. او دا حگكه چه قراّن حق دى رسول حق دى او په كوم خگه باندى چه قراّن او پيغمبر صلي الله عليه وسلم راغلى هغه حق دى، او دغه واقعات او خبرونه تگول َصحابه وْ نقل كؤى، خگوك چه په صحابه وو جرحه كوى نو هغه د قراّن او سنت د باطلولو اراده لرى.

صحابه و ته د كنحگلو قسمونه او د هر قسم حكم:

* صحابه و ته كنحگلى أير قسمونه لرى:

اول: په دوى كى يو معين شخص ته كنحگلى كول، پس هغه صحابى چه د هغه په صفائى كى قراّن نازل شوى وى، او يا د هغه په فضيلت او خصوصيت كى متواتر حديثونه وارد شوى وى، د نبى صلى الله عليه وسلم نه، نودا قسم كنحگلى كفر تكذيب دى، چه كونكى ئى د اسلام نه مرتد دى، والعياذ بالله، او كه توبه ونه باسى او د خپلى وينا نه ونه كگرحگى نو قتليإى به.