(ا) د رسول الله صلى الله عليه وسلم د صحابه و سره مينه او محبت كول، حگكه چه د هغوى سره مينه كول ايمان دى، او د هغوى سره بغض كول منافقت دى، په صحيح حديث كى د رسول الله صلي الله عليه وسلم نه روايت شوى چه هغه فرمائى:

(( د ايمان نشگه او علامه د انصارو سره مينه كول دى، او د منافقت نشگه د انصارو سره بغض كول دي ) ). او د انصارو په حق كى ئى فرمائلى: ... (( چه د دوى سره مينه نه كوى مكگر مومن سؤى او بغض ورسره نه كوى مكگر منافق ) ). هر كله چه دا د انصارو صحابه و شان دى، نو مهاجرين صحابه ئى كرام أير حقدار دى چه محبت ورسره وكؤى شى، حگكه چه دوى في الجمله د انصارو نه غوره دى، حگكه چه دوى اسلام ته مخكى والى كؤى، هجرت او د رسول الله صلى الله عليه وسلم نصرت ئى كؤى، او په أيرو شرعى نصوصو كى د دوى مخكى والى بيان شوى په انصارو باندى، هغه چه د تگولو بهتروالى ئى بيان كؤى دى، او په دوى دى د الله تعالى رضا مندى وى، او الله دى ورله هغه عزت مند ثوابونه او لوى اجرونه نصيب كؤى چه دوى سره ئى وعده كؤى.

(ب) اهل سنت والجماعت خپل زؤونه د صحابه وو د خفكگان او كينى نه پاك ساتى، دى لپاره چه د الله تعالى په دى قول باندى عمل وشى: (( والذين جاءوا من بعد هم يقولون ربنا اغفرلنا ولاخواننا الذين سبقونا بالايمان ولا تجعل في قلوبنا غلا للذين ءامنوا ربنا انك رءوف رحيم ) )الحشر: (10) ترجمه: او هغه كسان چه د دوي نه روسته راغلى وائى دوى اى ربه بشگنه (مغفرت) وكؤى مونإ ته او ورونو زمونإ ته هغه چه مخكى شوى دى زمونإ نه په ايمان كى، او مه كگرحگوه په زؤونو زمونإ كى خفكگان د هغه كسانو نه چه مومنان دى يقينا ته شفقت كونكى او مهربان ئى.