(5) او يقينا د دوى لپاره فضيلت د مخكى والى دى، او داسى لوى محوه كونكى نيكيانى ورله شته، او داسى نور هغه ابتلاكگانى او مصيبتونه چه هغه دكگناهونو لپاره كفاره كيدلى شى.

(6) او بيا دوى د رسول الله صلى الله عليه وسلم د شفاعت أير حقدار دى، او ورسره داسى نور اسباب د مغفرت.

هر كله چه د هغوى حال په ثابت شوى كگناهونو داسى دى نو، په هغه كارونو او خبرو كى چه دوى په كشگى اجتهاد كؤى په طريق اولى سره معاف دى، او اجر والا دى، چه حق ته رسيدلى وى هغه لپاره دوه اجره دى يو اجر ورله د اجتهاد دى، او بل اجر ورله حق ته د رسيد لو دى، او كه خطا شوى وى نو هغه لپاره يو اجر دى په اجتهاد باندى او خطا ئى معاف كؤى شوى ده.

(هـ) د دى وجى نه اهل سنت والجماعت اجماع كؤى، چه سكوت كول د ننوتلو نه په هغه فتنو كى چه د صحابه ئى كرامو په منحگ كى واقع شوي واجب دى، روسته د قتل د عثمان رضى الله عنه، او په دغه مصيبتونو باندى انا لله ويل، او د دواؤو طرفونو نه چه كوم مؤى شوى هغى لپاره استغفار غوشگتل، او د هغوى لپاره د رحمت سوال كول هم واجب دى.

بعض سلفو فرمائلى هر كله چه ترى د صحابه ئى كرامو د خپل منحگى جنكگونو باره كى تپوس وشه: دغه داسى وينى او د بدن تكؤى دى چه الله ترى زمونإ لاسونه پاك ساتلى، نو خپلى ژبى به په هغى باندى نه ملوث كوو، او بيا ئى دا ايت ولوسته: (( تلك امة قد خلت لها ما كسبت و لكم ما كسبتم ولا تسئلون عما كانوا يعملون ) )البقره) 134) ترجمه: هغه يو أله ده چه هغى لپاره هغه خگه دى چه هغوي كؤى دى او ستاسو لپاره هغه خگه دى چه تاسو كؤى دى او ستاسو نه به تپوس نه كيإى د هغه خگه چه هغوىكول.