مفهوم حديث: ابو قتاده انصاري ^ مي فرمايد: رسول الله % براي انجام عمره ي حديبيه از مدينه خارج شد و اصحابش نيز همراه او خارج شدند , (وقتي به نزديکي ذو الحليفه رسيد به او خبر رسيد که گروهي از دشمنان از جهت ساحل درياي سرخ قصد حمله به ايشان را دارند) , ايشان نيز گروهي از اصحابش را ـ که ابو قتاده ^ نيز از آنان بود ـ جدا کرد و به آنها فرمود: راه ساحل را در پيش بگيريد (و پس از راندن دشمن به سوي ما باز گرديد) تا به هم برسيم , آن گروه راه ساحل را در پيش گرفتند , وقتي در حال برگشت بودند همه جز ابو قتاده ^ احرام به عمره بستند , در حال رفتن بودند که ناگهان گله اي از گورخر را ديدند , ابو قتاده ^ به آنها حمله کرد و ماده اي از آنها را شکار کرد , ابو قتاده ^ مي گويد: پياده شديم و از گوشت آن خورديم , سپس با خود گفتيم: آيا جايز است که از گوشت صيد در حالي که محرم هستيم بخوريم؟ مقدار گوشت باقي مانده را با خود گرفتيم و به رسول الله % پيوستيم , از ايشان درباره ي اتفاقي که افتاده بود سوال کرديم , ايشان فرمودند: آيا کسي از شما محرمين به او فرمان حمله به گورخرها را داد؟ يا کسي از شما اشاره به آن گورخرها کرد؟ گفتند: خير , رسول الله % فرمودند: پس از باقي مانده ي گوشتش بخوريد.

و در روايتي: آيا چيزي از آن گوشت با خود داريد؟ گفتم: بله , تکه اي از بازويش را به ايشان دادم و از آن خورد , يا آن را خورد.

250 ـ عَنْ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيِّ ^ أَنَّهُ أَهْدَى إلَى النَّبِيِّ % حِمَارًا وَحْشِيًَّا وَهُوَ بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ، فَرَدَّهُ عَلَيْهِ، فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ: إنَّا لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إلاَّ أَنَّا حُرُمٌ.

وَفِي لَفْظٍ لِمُسْلِمٍ: رِجْلَ حِمَارٍ، وَفِي لَفْظٍ: شِقَّ حِمَارٍ، وَفِي لَفْظٍ: عَجُزَ حِمَارٍ.