از عبدالعزيز بن محمد بن سعود و محمد بن عبدالوهاب به برادر ديني، جناب احمد بن محمد العدبلي البکلي خداوند او را از همه آفات دور بدارد و حسناتش را افزون و گناهانش را محو گرداند: سلام عليکم ورحمه الله وبركاته. اما بعد: نامه شما به دستمان رسيد، و از پرسشهايت بسيار خوشحال گشتيم و آنچه که ما از دور دريافت کرده ايم و پرس وجوهاي شما از نحوه کار ما و شيوه دعوت ما، ما را خوشحال و مسرور کرده است؛ ما مي خواهيم به تفصيل اين شبهه را برداريم، و قول راجح را با ذکر دليل براي شما بازگو کنيم.

ديني که ما به آن ايمان داريم همانا ديني است که خداوند در حق آن مي فرمايد: {وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ (85) } (آل عمران: 85) . «و هر كس جز اسلام (و تسليم در برابر فرمان حق،) آيينى براى خود انتخاب كند، از او پذيرفته نخواهد شد; و او در آخرت، از زيانكاران است» .

و دعوتي که ما مردم را بسويش فرا مي خوانيم، دعوت بسوي توحيدي است که خداوند خطاب به پيامبرش مي گويد: {قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (108) } (يوسف: 108) .

«بگو: اين راه من است، من و پيروانم، و با بصيرت كامل، همه مردم را به سوى خدا دعوت مى كنيم! منزه است خدا! و من از مشركان نيستم!» .

و يا مي فرمايد: {وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا (18) } (الجن: 18) . «مساجد از آنِ خداست، پس هيچ كس را با خدا نخوانيد» .

و چيزي که از مردم مي خواهيم که از آن دوري کنند، همانا دوري جستن از شرک است.

همانگونه که خداوند مي فرمايد: {إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ} (المائده: 72) .