و در حديث صحيح آمده که خداوند جواب اين دعا را داده و از خطاي مؤمنان در گذشته است [1] .

خوارج که از دين برگشته بودند و در دين بدعت گذاري مي کردند، پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - که قبلًا دستور کشتن آنان را داده بود، علي، امير المؤمنين يکي از خلفاي راشدين - رضي الله عنهم - با آنان جنگيد، و تمام أئمه از صحابه گرفته تا تابعين بر کشتن آنها متفق القول هستند، با وجود اين، علي بن ابي طالب، سعد بن أبي و قاص و ديگر صحابه آنان را کافر نمي دانستند بلکه آنان را مسلمان مي دانستند، علي هم با آنان نجنگيد تا وقتي که خون حرام را ريختند و اموال مسلمانان را به غارت بردند، بنابراين بخاطر دفع ظلم و تجاوزشان با آنان جنگيد نه به خاطر اينکه معتقد باشد که آنان کافر هستند، و به همين علت زنان آنان را به اسارت نگرفت و اموال و دارايي آنان را هم به غنيمت نبرد.

(1) - مسلم در صحيح در کتاب الإيمان، باب بيان أنه تعالي لم يکلف إلا ما يطاق (126) و ترمذي در کتاب تفسير القرآن، باب «ومن سورة البقرة» (2992) عن ابن عباس - رضي الله عنها - قال: لما نزلت هذه الآيه: «وإن تبدوا ما في انفسکم أو تخفوه يحاسبکم به الله» البقره: 284 قال دخل قلوبهم منها شيء لم يدخل قلوبهم من شيءٍ فقال النبي - صلى الله عليه وآله وسلم: «قولوا: سمعنا وأطعنا وسلمنا» قال: فالقى الله الايمان في قلوبهم فأنزل الله عز وجل: «لا يکلف الله نفسًا إلاَّ وسعها لها ما کسبت وعليها ما اکتسبت ربنا لا تؤاخذنا إن نسينا أو أخطأنا» قال: قد فعلت، «ربنا ولا تحمل علينا إصرًا کما حملته علي الذين من قبلنا» قال: قد فعلت، «و اغفر لنا وارحمنا أنت مولانا» قال: قد فعلت. الآيه من سوره البقره: 286. مسلم هم از طريقي ديگر اين حديث را از ابوهريره نقل نموده است: (125) .