وقتي اينها که گمراهيشان توسط نص و اجماع ثابت شده، و خدا و رسولش دستور قتل آنان را صادر نموده، ولي تکفير نمي شوند، چگونه است بعضيها که دچار سردرگمي شده اند و در بسياري از مسايل حق را اشتباه گرفته اند، مسايلي که حتي آنان که عالمتر هم هستند به غلط مي افتند!!

پس جايز نيست که اين گروهها و طوايف همديگر را تکفير نمايند و يا خون و مالش را حلال نمايند، اگر چه داراي بدعتهاي روشني هم باشند، تازه اگر تکفير کننده هم بدعت گذار باشد چه خواهد شد!! چه بسا بدعت آنان خيلي بزرگتر خواهد بود و غالبًا اينان تمامًا به حقايق جاهل هستند.

اصل اين است که خون مسلمانان، اموالشان و ناموس آنان بر همديگر حرام است مگر با إذن خدا و رسولش.

پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - هنگامي که در حجه الوداع خطبه خواند، فرمود: «إنَّ دماءکم وأموالکم وأعراضکم عليکم حرامٌ، کحرمة يومکم هذا، في بلدکم هذا، في شهرکم هذا» [1] .

«خون و مال و ناموس مسلمان بر مسلمان حرام است همچون حرمت اين روز در اين شهر و در اين ماه» .

(1) - بخاري در کتاب العلم باب قول النبي - صلى الله عليه وآله وسلم: «رب مبلغ اوعي من سامع» : (67) . و مسلم در کتاب القسامه، باب تغليظ تحريم الدماء والأعراض والأموال: (1679) و ترمذي در کتاب الفتن، باب ما جاء دماؤکم وأموالکم الخ: (2159) وابن ماجه در کتاب المناسک باب الخطبه يوم النحر: (3055، 3057، 3058) . و امام احمد در مسندش: (1/ 230) اين حديث را نقل نموده اند.