و احاديثي که همانند اين هستند در ارتباط با مسأله قضا و قدر، و يا احاديثي که در رابطه با رؤيت خداوند هستند. اگر چه به مذاق انسان خوش نيايد و شنونده از شنيدن آن به وحشت افتد، وظيفه شخص آن است که به آن ايمان بياورد، و نبايد حتي يک حرف آن را جا بگذارد. و همچنين است براي بقيه احاديث مأثور که افراد داراي ثقه آن را روايت کرده باشد.

شخص مسلمان نبايد با کسي در رابطه با اين مسائل، مناظره و مجادله کند، و شيوه مجادله را ياد نگيرد، چون سخن گفتن در رابطه با قضا و قدر و رؤيت خداوند، و يا درباره قرآن و بقيه سنتها، مکروه است، و از آن نهي شده، و حتي اگر کسي چنين کاري را کرد و با سخنان خود موفق شد که به سنتي دست يابد، به چنين کسي نمي توان گفت که از اهل سنت است، تا وقتي که جدل را رها کند، و تسليم بدون چون و چرا گردد، و به تمام آثار ايمان داشته باشد.

قرآن کلام خدا و غير مخلوق است، به خود ضعف راه ندهيد که بگوئيد قرآن غير مخلوق نيست! زيرا کلام خدا از خدا است، و هيچ چيزي از خداوند مخلوق نيست. مواظب باشيد با کساني که در اين زمينه مجادله مي کنند و يا توقف مي کنند و مي گويند: نمي دانيم آيا مخلوق است يا غير مخلوق، در نيافتيد، و با جرأت کامل بگوئيد: کلام خدا غير مخلوق است.

ايمان داشتن به ديدن خداوند، همانگونه که از پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - در احاديث صحيح روايت شده است.

ايمان به ميزان و ترازو، همانگونه که ذکر شده است و اعمال بندگان وزن کرده مي شود.

و اينکه خداوند در روز رستاخيز با بندگان خود بدون مترجم صحبت مي کند.

و ايمان به چشمه ي کوثر و اينکه پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - در روز قيامت چشمه اي دارد که امتش بر آن داخل مي شوند و عرض و طولش مثل هم هستند و فاصله هر کدام يک ماه طول مي کشد، و ظروفي که بر آن گذاشته شده است به تعداد ستارگان است، همانگونه که در روايات متعددي روايت شده است.