سپس بعد از اين سه نفر بزرگترين افراد امت، پنج نفر اهل شوري هستند، يعني: علي بن ابي طالب، طلحه، زبير، عبدالرحمن بن عوف و سعد هستند که همگي شايستگي خلافت را داشتند و همه امام و پيشوا بودند.

بعد از اهل شوري، بزرگترين اين امت، مهاجرين اهل بدر و بعد انصار اهل بدر و فضيلت هر کدام به مقدار هجرت و سابقه ي آن در اسلام است.

سپس بزرگترين امت، اصحاب رسول الله هستند که در همان قرني که پيامبر مبعوث گشت ايمان آورده اند.

هر کسي که با پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - مصاحبت داشته خواه يکسال، يا يک ماه يا يک روز و يا يک ساعت او را ديده باشد، از اصحاب پيامبر محسوب مي شود، و درجه او به مقداري است که با پيامبر مصاحبت نموده است، و کمترين آنها، از مردمِ بعد از پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - بهتر است اگر چه تمام اعمال را هم به طور کامل انجام داده باشد!!

يعني کسي که پيامبر را ديده باشد و به وي ايمان آورده باشد اگر چه يک ساعت هم باشد [1] از تابعين بزرگتر است اگر چه تمام اعمال را هم انجام داده باشد.

فرمانبرداري و اطاعت کردن از أئمه ضروري است.

و کسي که خلافت را عهده دار مي شود چه خوب باشد و چه بد، اگر مردم همگي به خلافت وي رضايت دادند و با وي بيعت کردند، اطاعتش ضروري است.

و اگر کسي با زور شمشير بر مردم تسلط يافت و امير المومنين خوانده شد باز هم اطاعتش ضروري مي باشد.

جهاد تا روز قيامت بايد ادامه داشته باشد بشرطي که با امراء و فرمانروا باشد خواه امير، خوب و صالح باشد، و يا بد و فاجر.

(1) - منظور اين است که: پيامبر را - صلى الله عليه وآله وسلم - ديده باشد اگر چه يک ساعت هم بوده باشد.