تقسيم غنايم جنگي مانند «فيء» و اجراي حدود نزد حاکم بايد اجرا شوند و کسي حق ندارد بر آنان خرده بگيرد و يا با آنان کشمکش نمايد. همچنن اداي صدقات، مانند زکات و غيره به امير خواه صالح باشد و يا فاجر جايز و نافذ است، يعني اگر کسي زکات اموال خويش را به امير فاجر بدهد، دَينش أدا شده و درست است.

و اداي نماز جمعه پشت سر چنين امامي جايز بوده و کامل و تمام است، و اگر کسي آن را اعاده نمايد، بدعت گزار بحساب مي آيد و ترک اثر نبوي نموده و با سنت پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - مخالفت کرده است و از فضيلت جمعه چيزي عايدش نمي شود، بلکه سنت است که با آنان دو رکعت نماز را بخواند و آن را اعاده ننمايد، زيرا چنين کاري بدعت است، و نبايد هيچ شکي به دلت راه يابد.

هر کس بر عليه امام مسلمانان قيام کند، در حالي که مردم به امارت او راضي باشند و به خلافت او اقرار نمايند، خواه خلافت با رضايت صورت گرفته باشد و يا با زور شمشير، چنين کاري را مي توان شکستن عصاي مسلمانان ناميد. و با روايات پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - مخالفت ورزيده، و چنين کسي اگر بميرد بر جاهليت مرده است.

جنگ با سلطان جايز نيست و براي هيچ يک از احاد مردم درست نيست که بر عليه حاکم خروج نمايد، و اگر کسي اين کار را بکند، بدعت گذار و برخلاف سنت پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - رفتار نموده است.

نسبت به اهل قبله شهادت ندهيد که فلاني بهشتي است و يا جهنمي، بخاطر کاري که انجام داده است، بلکه بهشت را براي بنده صالح آرزو دارد، و از رفتن وي به دوزخ مي ترسد، و نيز براي گناهکار مي ترسد که نکند وارد دوزخ شود و آرزوى رحمت پروردگار را براى او دارد.

و اگر کسي با گناهي پيش خدا برود که موجب دوزخ رفتن باشد، ولي بر گناه اصرار نورزيده و توبه کرده باشد، خداوند توبه اش را مي پذيرد، زيرا خداوند توبه بندگانش را مي پذيرد و گناهانش را مي بخشد.