ايمان به خدا، ايمان به فرشتگان، ايمان به کتابهاي آسماني، ايمان به پيامبران و زنده شدن مردگان و ايمان به قدر: خواه خير باشد يا شر.

و موارد زير از ايمان به خدا بحساب مي آيند:

ايمان به هر آنچه که خداوند در قرآن، خود را به آن توصيف نموده باشد، و هر آنچه که پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - خداوند را به آن توصيف کرده باشد، بدون اينکه اين کلام تحريف و يا تعطيل شده باشد، و نيز بدون آنکه در آن براي خدا کيفيت و يا تشبيه و تمثيلي وجود داشته باشد، بلکه ايمان دارند به اينکه خداوند جل جلاله: {لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (11) } (الشوري: 11) .

«هيچ چيز همانند او نيست و او شنوا و بيناست» .

و خداوند تبارک و تعالي آنجا که براي خويش نامها و صفاتي آورده است ميان نفي و اثبات را با هم جمع کرده است [1] .

اهل سنت و جماعت از آنچه پيامبران گفته اند و آورده اند عدول نمى كنند، زيرا راه پيامبران همانا صراط مستقيم است و راه آناني است که خداوند بر آنان نعمت خويش را فرود آورده همچون پيامبران، صديقين، شهدا و صالحين.

و آنچه که خداوند در سوره اخلاص در وصف خويش فرموده داخل در اين مقال مي شود سورةاخلاص که معادل يک سوم قرآن مي باشد!! آنگاه که مي فرمايد: {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ الصَّمَدُ (2) لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ (3) وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ (4) } (الإخلاص: 1 - 4) .

«بگو خدا يكتا و يگانه است. خداوندي است كه همهء نيازمندان قصد او مي كنند. (هرگز) نزاد و زاده نشد. و براي او هيچگاه شبيه و مانندي نبوده است» .

(1) - يعني گفته که اين نامها و صفات نه عين خدا هستند و نه غير آن (لا هو ولا غيره) . مترجم.