و يا مي فرمايد: {وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ (27) } (الرحمن: 27) . «و تنها وجه خداوند ذوالجلال و گرامى باقى مى ماند! (در اين آيه صفت وجه:(روى پروردگار) بدون تشبيه و چگونگى براى خداوند عز وجل ثابت مى كند كه به جلال و عظمت او سبحانه لايق است)» .

و نيز مي گويد: {مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ} (ص: 75) .

«گفت: اى ابليس! چه چيز مانع تو شد كه بر مخلوقى كه با دست خود او را آفريدم سجده كنى؟» .

و مي فرمايد: {وَاصْبِرْ ? ... ? ? } (الطور: 48) .

«در راه ابلاغ حكم پروردگارت صبر و استقامت كن، چرا كه تو زير نظر ما و در حفاظت و رعايت كامل ما قرار دارى! (در اين آيه صفت چشم براى خداوند است كه بدون هيچ تشبيه به بندگانش، و چگونگى آن به جلال و عظمت او لايق است) » .

و باز هم مي گويد: {الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى (5) } (طه: 5) .

«خداي رحمان بر عرش استوا يافت. يعني: بر عرش علو و ارتفاع يافت، علو و ارتفاعي كه براي آن مثل و مانندي نيست» .

و مي فرمايد: {إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ} (الأعراف: 54) .

«همانا پروردگار شما آن اللهي است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد، سپس بر عرش مستوي شد» .

و يا مي فرمايد: {وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ ? ? ?} (الکهف: 27) .

«آنچه را از كتاب پروردگارت به تو وحى شده تلاوت كن! هيچ چيز سخنان او را دگرگون نمى سازد» .

و يا مي فرمايد: {وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ (22) إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ (23) } (القيامه: 22 - 23) . «در آن روز صورتهاي (اهل سعادت) شاداب و مسرور است. و (و با شادابي) به پروردگارش مي نگرد» .