البته در اين زمينه آيات بسياري در قرآن کريم آمده و هر کس در قرآن اندک تأملي داشته باشد و طالب هدايت و راه حق باشد، يقينًا حقيقت را مي يابد.

ابن تيميه - رحمه الله - بعد از منهج قرآن، براي تبيين ايمان حقيقي، مسلمانان را فرا مي خواند که به سنت پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - چنگ بزنند زيرا که سنت منظور خداوند را از ايمان و اعتقاد بيان مي کند.

و در اين زمينه شيخ الاسلام ابن تيميه مي فرمايد:

سنت رسول الله - صلى الله عليه وآله وسلم - قرآن را تبيين و تفسير مي کند و تعبير از حقيقت آن است؛ و آنچه پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - در احاديث صحيح خود، خداوند را به آن توصيف نموده است، احاديثي که اهل فن آن را مهر تأييد زده اند، واجب است که به آن ايمان داشته باشيم مانند احاديث زير: «يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ، فيَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ؟ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ» [1] .

«خداوند، هر شب پس از گذشتن دو سوم شب، به آسمان دنيا نزول مي فرمايد و مي گويد: آيا كسي هست كه مرا بخواند تا او را اجابت كنم؟ آيا كسي هست كه از من بخواهد تا به او بدهم؟ آيا كسي هست كه از من طلب بخشش كند تا او را ببخشم» .

(1) - بخاري اين حديث را در کتاب التهجد، مبحث: نماز در آخر شب ... (1145) . ومسلم در کتاب صلاه المسافرين وقصرها، مبحث: ترغيب در ذکر و دعاء در آخر شب و اجابه آن (758) . وابو داود در کتاب السنه باب في الرد علي الجهميه: (4733) و ترمذي در کتاب الدعوات، باب ما جاء في عقد التسبيح باليد: (3498) و ابن ماجه در کتاب إقامه الصلاه والسنه فيها، باب ما جاء في أي ساعات الليل افضل: (1366) و امام احمد در مسند (2/ 264 - 267) اين حديث را نقل نموده اند.