«مؤمنان در شفقت, دوستي و مهرباني با يكديگر مانند اعضاي يك پيكراند كه اگر عضوي از آن بدرد آيد، ساير اعضاء بي قرار مي گردند و تب مي شوند» .

و به هنگام مبتلا گشتن به مصيبتي، صبر پيشه مي کنند، و به هنگام سلامتي و خوشبختي، شکر پيشه مي کنند، و به تلخي قضا و قدر راضي هستند.

و به اخلاق و اعمال نيکو مردم را فرا مي خوانند، و به معني اين حديث باور دارند که مي فرمايد: «أکمل المؤمنين إيمانًا أحسنهم خلقًا» [1] .

«کاملترين مومن کسي است که اخلاق نيکو داشته باشد» .

و با کسي که قطع صله رحم نموده است. ارتباط بر قرار مي کند، و با کسي که آنان را تحريم اقتصادي کرده است، بخشش و عطايا مي دهد، و با کسي که به آنان ظلم کرده است، عفو پيشه مي کنند. و دستور مي دهند که با پدر و مادر به نيکي و خوبي رفتار کنند. صله رحم بجا آورند، و با همسايه ها نيک رفتار باشند، به يتيمان احسان نمايند و به نداران و درماندگان و ماندگان در راه احسان نمايند. و از فخر فروشي و خود بزرگ بيني نهي مي کنند و از تعدي و ظلم و فشار آوردن به مردم چه بر حق باشند و چه نباشند دوري مي جويند.

و به اخلاق پسنديده و خوب دستور مي دهند و از رفتارهاي رذل و ناپسند دوري مي جويند. و هر آنچه انجام مي دهند و يا مي گويند، بنابر قول قرآن و سنت رسول الله - صلى الله عليه وآله وسلم - است [2] .

جهاد صادقانه در راه عقيده

امام ابن تيميه بعنوان مجدد قرن در ايمان و عقيده ميان مردم بحساب مي آيد و اين تجديد ايمان، برابر بود با جهادي طولاني، صبورانه و صادقانه که امام در أثناي کار خود با آن روبرو بود، و به انواع شکنجه و آزار مبتلا مي گشت ولي او ثابت قدم بود و آن را تحمل نمود و مدام به حق و حقيقت دعوت مي کرد.

(1) - اين حديث قبلًا ترجمه و تخريج شده است.

(2) - مجموع الفتاوي ابن تيميه: (3/ 158 - 159) .