سيخ الاسلام محمد بن عبدالوهاب يقين داشت که راه بيرون رفتني از اين تاريکي طولاني نيست مگر بوسيله نور قرآن و سنت پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم -، همچنين يقين داشت نخستين قاعده براي اصلاح جامعه، اصلاح عقيده و تجديد شعبه هاي ايماني است؛ شيخ الاسلام محمد بن عبدالوهاب - رحمه الله - بدان چيزي که به آن يقين داشت شروع کرد و به آن چيزي که کليد اصلاح بحساب مي آمد که همانا اصلاح عقيده است، شروع نمود. محمد بن عبدالوهاب براي اين کار اسلوب خاص خود را داشت که آنهم مختصر و مفيد و خلاصه و محکم بود.

امام محمد بن عبدالوهاب - رحمه الله - مي گويد:

خدا را و تمام فرشته گاني که با ما هستند و شماها را به شاهد مي گيرم:

من معتقد به آن چيزي هستم که فرقه ناجيه بدان معتقد بودند يعني اهل سنت و جماعت: و آن عبارت است از ايمان به پروردگار، فرشتگان، کتابهاي آسماني، پيامبران، زنده شدن پس از مرگ و ايمان به قضا و قدر خدا هر چه باشد، خوب يا بد.

و از جمله ايمان بخدا است، ايمان به هر آنچه خداوند در توصيف خود گفته و آن را در قرآن و بوسيله پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - نازل فرموده بدون تحريف و تعطيل، بلکه معتقدم که خداوند همانند ندارد و او شنوا و بينا است و هيچ يک از صفاتش که خداوند خود را به آن توصيف نموده نفي نمي کنم، و هيچ چيزي را تحريف نمي کنم و نسبت به أسماء و آياتش ملحد نيستم، و براي او کيفيت قائل نمي شوم و صفاتش را به صفات مخلوقات تشبيه نمي کنم زيرا خداوند تبارک وتعالي آگاه به نفس خويش و ديگران مي باشد و صادقترين کلام را و بهترين سخن را او دارا مي باشد. خداوند خود را از آنچه مخالفين اهل تکييف و تمثيل مي گويند دور و مبرّا مي داند و از آنچه اهل تحريف و تعطيل از او نفي مي کنند خود را مبرّا مي داند.