خداوند جل جلاله براي کسي که دچار گناه شده تنها به اندازه ي که مرتکب شده مجازات ميکند و يا شايد او را مورد عفو و بخشش قرار دهد ولي براي کسي که کار خيري انجام دهد حداقل ده برابر پاداش ميدهد و اين پاداش را چند برابر مينمايد.

هدف از عبادت و فرمانبرداري از خداوند پابرجا ماندن نفس بر راه است و محافظت نمودن از نفس تا دچار کجي و انحراف نشود؛ پس منظور از عبادت، زياد فرو رفتن در عبادت و شمارش تعداد رکعات نماز و ... نيست. بلکه بايد محکمکاري نمود و نزديک شويد و استقامت داشته باشيد و به هيچ وجه به تعداد و مقدار توجه نکنيد و به اندازه توانايي خود عبادت انجام دهيد. زيرا استقامت با عبادتي سهل و آسان هم حاصل ميشود، انجام عبادتي کم، نفس را آگاه نموده و لذت عبادت را ميچشاند ... .

انسان وقتي که در انجام عبادت دچار مشقت و ناراحتي شود لذت عبادت را از دست ميدهد و از مظاهر خشوع دور ميشود.

دين اسلام طاعات و عباداتي براي ما تعيين نموده که با طبيعت هر انساني سازگاري دارد بلکه دل و درون آدمي باز شده و انشراح پيدا ميکند. و به هنگام عيد فطر و قربان و يا نماز جمعه احساس مباهات ميکند، و دستورات ديني درباره خود آراستن و رعايت زيبايي ظاهري و خوشبو نگاهداشتن خود، خانه و مساجد، رعايت نظافت، خواندن قرآن و اذان با صوت زيبا و خوب از مواردي است که آدمي را به وجد ميآورد.

قرآن ميفرمايد:

يَا بَنِي {آَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ (31) قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (32) } ... [الأعراف/32 - 32]