يعني: «اى فرزندان آدم، جامه خود را در هر نمازى برگيريد، و بخوريد و بياشاميد و [لى] زيادهروى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمىدارد. (31) [اى پيامبر] بگو: «زيورهايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده، و [نيز] روزيهاى پاكيزه را چه كسى حرام گردانيده؟» بگو: «اين [نعمتها] در زندگى دنيا براى كسانى است كه ايمان آوردهاند و روز قيامت [نيز] خاصّ آنان مىباشد.» اين گونه آيات [خود] را براى گروهى كه مىدانند به روشنى بيان مىكنيم»

بنابراين، بر مسلمانان واجب است که در همه چيز راه و روشي آرام و آسان در پيش گيرند بدون اينکه وارد مداخله شده و يا تعارفي داشته باشند و يا حق را زير پا گذاشته باشند بر همه لازم است که در تعليم و تربيت و دعوت به راه خدا راه آسانگيري را پيش گيرند و با دانشآموزان و دانشجويان و کساني که به سوي دين دعوت ميشوند با رفق و مهرباني با آنها برخورد شود. موسي - عليه السلام - به عبد صالح ميگويد:

هَلْ {أَتَّبِعُكَ عَلَى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا (66) } ... [الکهف: 66]

يعني: «آيا از تو پيروي کنم بدان شرط که از آنچه مايه رشد و صلاح است و به تو آموخته شده است به من بياموزي» ؟

سپس ميگويد:

قَالَ {لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا (73) } [الکهف: 73]

(موسي - عليه السلام -) گفت: «مرا به خاطر فراموش کردن (توصيهات) بازخواست مکن و در کارم بر من سخت مگير» .

مردم را به کارهاي آسان و ساده وادار نمائيد آنان را به سختي و ناراحتي نياندازيد، به مردم تکاليف سخت و طاقتفرسا بار ننمائيد. مژده و بشارت بدهيد و از نفرت و بيزاري بپرهيزيد، آسانگير باشيد و سختگيري نکنيد. زيرا عطوفت و مهرباني در هر چيزي وارد شود آنرا مزيّن ميکند و از هر چيزي گرفته شود آنرا تباه و ضايع ميگرداند.