اما در پاسخ اشكال اول بايد گفت كه مگر نه خلقت اولية بشر از نطفه است، و اصل آدميان خاك است؟ و اين قدرت خداست كه از چيزهاي بي ارزش و مبتذل موجودات زيبا و عالي ميسازد، پس بايد توانايي خالق را در نظر گرفت نه ضعف ماده را. و به همين روش شبهة دوم را هم مي توان دفع كرد و جواب داد: نمي بينيد كه چگونه برداة طلا را از ميان خاك با جيوه جمع مي كنند، چگونه خدايي كه از ناچيز چيز آفريده نتواند اجزاء پراكندة آدمي را فراهم آرد؟ مضاف بر اينكه شخصيت و خصوصيت انسان به نفس است نه بدن، چنانكه چاق و لاغر مي شود و از سن كم به پيري مي گرايد اما هويتش ثابت است [1] . ديگر از دلايل شگفت انگيز قدرت خداوند بر بعث مردمان معجزاتي است بالاتر از بعث اجساد كه بر دست پيام آورانش جاري كرد، مثل بيرون آمدن اژدها از چوب به دست موسي (عليه السلام) و بيرون آمدن شتر از سنگ به دست صالح (عليه السلام) و جاندار كردن مرغ گلين به دست عيسي (عليه السلام) كه اين آخري اظهار حقيقت رستاخيز است.

(1) يعني لازم نيست اعادهء آدم با همين اجزاء بدن فعليش باشد تا صادق آيد كه اين هموست. - م.