از تقلبات محدثان يكي هم آن است كه روايت منقطع مي آورند: «فلان عن فلان ... » و اين گمان را در شنونده (يا خواننده) پديد مي آورند كه گويا خود محدث آن روايت را شنيده، و اين زشت است زيرا روايت «منقطع» در تراز روايت «متصل» نيست. بعضي محدثان از راوي ضعيف و كذاب روايت مي آرند اما نامش را نمي برند يا به كُنيه يا انتساب به جدّ (به جاي انتساب به پدر) از وي ياد مي كنند تا شناخته نشود، و اين نيز جنايتي است بر شرع؛ زيرا بر آن حديث حكمي بار مي شود كه نبايد بشود. اما اگر محديث از راوي ثقه اي روايت كند و محض اينكه نگويند چقدر از اين يك نفر حديث نقل كرده است، يا به لحاظ اينكه خودش را از وي بالاتر مي داند، وي را به نام و نام پدر ذكر نكند بلكه به كنيه يا با انتساب به جد از وي ياد نمايد؛ اگر راوي ثقه باشد، اين حرام نيست ليكن به كراهت نزديك است.

تلبيس ابليس بر فقيهان