بعضي عالمان را كه اهل عمل نيز هستند شيطان از راه حسد بردن بر عالمان ديگر و تكبر ورزيدن بر ديگران و رياكاري محض رياست طلبي مي فريبد، مخصوصًا در مورد رياست چنين وسوسه مي كند كه اين حق توست! و حُب رياست را در دل آنان تقويت مي كند به طوري كه با علم به غلط بودن آن نمي توانند تركش كنند، علاج اين آفتها اين است كه با خود بينديشد فضيلت علم، گناه تكبر و حسد و رياكاري] محض رياست طلبي [را نمي پوشاند بلكه حجتْ بر عالم تمامتر است و عذابش دو برابر! و هر كس در سيرة عالمان عاملِ سَلَفْ بنگرد مي بيند كه خويش را خرد مي انگاشتند و بزرگ نمي پنداشتند و تكبر نداشتند، و نيز هر كس خدا را بشناسد ريا نورزد و هر كس تقدير الهي را در نظر گيرد بر آنچه براي ديگران خواسته حسد به دل راه ندهد.

شيطان بر عالمان جاه طلب امر را بدين گونه مشتبه مي سازد كه شما مقام عالي را براي خود نمي خواهيد بلكه براي رفعت قدر شرع مي خواهيد كه شما نايبان شرع ايد؛ عزت شما پيروزي شريعت است و شكست اهل بدعت؛ و بدگوييتان در حق حاسدان نيز از غضب به خاطر خدا مايه مي گيرد چون آن كه شما را نكوهيده، كسي را نكوهيده كه به امر دين قيام كرده است؛ و اين تظاهر به خشوع و گريه نيز ريا نيست بلكه براي آن است كه عوام تقليد نمايند، همچنانكه اگر طبيب خودش پرهيز كند، اين علمش براي مريض مؤثرتر از قول اوست كه پرهيز كن!