اول - به ايشان چنين مي نماياند كه خدا آنان را دوست دارد كه به سلطنت و حكومت گماشته و نايب خود بر بندگان قرار داده، و كشف اين تلبيس چنين است كه اگر براستي نايب خدا هستند بايد حكم طبق شرع كنند وتابع رضاي خدا باشند در آن صورت خدا به خاطر اطاعتي كه بكنند دوستشان خواهد داشت. اما ظاهر پادشاهي و حكومت كه خدا به بسياري از اشخاص غير قابل توجه و يا حتى به دشمنان خود بخشيده و آنان را بر بعضي از اولياي خود مسلّط نموده است تا دشمنان خدا دوستان خدا را مقهور و مقتول سازند، اين پادشاهي و حكومت بخشيدن از سوي خدا به چنين كساني عليه آنان است نه له آنان، و به مضمون آية قرآني مهلتشان مي داد تا بر گنهكاري بيفزايند [1] .

دوم - شيطان چنين فريبشان مي دهد كه حكومت نياز به هيبت دارد، از اين روي طلب علم نمي كنند و با عالمان نمي نشينند و طبق آراء دلخواه خويش عمل كرده دين را تباه مي سازند، و بر عكس با دنيا پرستان بي خبر از دين در مي آميزند. و معلوم است كه طبيعت دزد است، لذا علاوه بر عيوبي كه خود دارند عيوب آن معاشران نيز در نفسشان اثر مي گذارد و بي هيچ مانع و مقاومتي هر چه خواهند مي كنند كه منجر به هلاك مي گردد.

سوم - شيطان حاكمان و شاهان را از دشمن مي ترساند و بر حجاب مي افزايند، به طوري كه دست شاكي به ايشان نمي رسد و آن كس كه بدين كار گماشته اند نيز سستي مي ورزد، و مصداق روايت نبوي مي شوند كه فرمود: «هر كس كه متصدي يكي از امور مسلمانان شده باشد و در برابر حاجت و نياز آنان حجاب گيرد و پرده و مانع ميان خودش و آنان قرار دهد خداوند ميان او و حاجت و نيازش پرده و مانع ايجاد فرمايد» .

(1) {إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا} . (سورة آل عمران، آية 178) . «ما به آنان مهلت مى دهيم فقط براى اينكه بر گناهان خود بيفزايند» .