هشتم - ابليس بر بيشتر شاهان و حاكمان امر را چنين مشتبه مي سازد كه شما وظيفة خود را كامل انجام داده ايد. اينان گر چه ظاهر كارشان سر راست است اما اگر حقيقتًا نظر كنند اختلال بسيار ببينند. فرمانروايان قديم در اين باب دقتها مي كردند چنانكه علي بن عيسي وزير مأموري بر سبزه ميدان گماشته بود كه انگور براي شراب انداختن فروخته نشود، و نيز در گذشته منجمان را از نشستن در گذرگاهها] برايالع بيني [منع مي كردند، و مواظب بودند كه ميان لشكريان پسر بي ريش و زلفي نباشد واين چنين بود تا عجم مسلط شدند.

نهم - شيطان، به كار بردن زور و فشار را در بيرون كشيدن اموال از اموال و نيز مصادرة تمام اموال شخصي خائن در نظر شاهان و حاكمان نيكو جلوه مي دهد، حال آنكه بايد طبق بينّه شرعي رفتار نمود. چنانكه آورده اند غلام عمر بن عبدالعزيز بدو نوشت اشخاصي هستند كه در مال الله خيانت كرده ا ند و جز به شكنجه نمي توان اموال را از ايشان پس گرفت. عمر بن عبدالعزيز در پاسخ نوشت: اگر به ملاقات خدا بروم با مسؤليت خيانت ايشان در اموال، بهتر است از اينكه خون آنان به گردنم باشد.

دهم - شيطان، بخشش و صدقه از اموال غصبي را در نظر حاكمان و شاهان مي آرايد و چنين مي نمايد كه اين ثواب آن گناه را مي پوشاند و يك درهم صدقه اثر ده درهم غصب را محو مي كند! غافل از اينكه گناه غصب به جاي خود باقي است و آن صدقه از مال حرام را ثوابي نيست و حتى اگر صدقه از مال حلال نيز باشد گناه غصب را رفع نمي كند و انسان را بريء الذّمه نمي كند.