و نيز آورده اند كه اسود بن سالم (از صالحان بزرگ) در وضو آب بسيار به كار مي برد پس از چندي آن عادت را ترك نمود. سبب پرسيدند گفت: شبي خفته بودم ندايي آمد و مرا منع كرد، چنانكه از سعيد بن مسيب نقل است كه گفت: در وضو شستشوي هر عضو چون از سه بار بگذرد، آن وضو بالا نمي رود. اسود افزود: ديگر به آن عادت آب بازي باز نمي گردم و يك كف آب وضوي مرا كفايت است.

وسوسة ابليس در اذان گفتن

ازجمله فريبهاي شيطاني اذان گفتن با لحن و آهنگ آواز خواني است، مالك و ديگر علما شديدًا ازآن اكراه داشته اند، و ديگر آميختن اذان با دعاها و اذكار و مواعظ است پيش و پس از آن، كه علما اين را نيز ناخوش داشته اند كه چيزي به اذان افزوده شود. و نيز بسيار كس ديده ايم كه بسياري از ساعات شب را بالاي مناره موعظه مي كند يا سوره هايي از قرآن را به صداي بلند قرائت مي نمايد. بدين گونه خواب مردم را مي گيرد و حواس شب زنده داران را پرت مي كند و قرائتشان بهم مي زند، كه اين همه از منكرات است.

فريب شيطان در نماز

ديگر وسوسة شيطان است در لباس نمازگزار، كه بعضي چند بار آن را مي شويند، و اگر دست به آن بخورد باز مي شويند. بعضي شستن لباس را در خانه كافي نمي دانند و مي گويند: حتمًا بايد در رودخانه باشد بعضي هم لباس را در دلو گذاشته به شيوة يهوديان در چاه آب فرو مي برند. اصحاب کرام (رضي الله عنهم) چنين نکردند، ايشان هنگاميکه فارس را فتح کردند با لباس فارسيان نماز خواندند و فرش و رخت ايشان را به كار بردند. بعضي از وسواسيان چنانكه قطره اي آب بر لباسش بچكد تمام آن را مي شويند و بدين سبب از نماز جماعت جا مي مانند، بعضي هم در روز باراني محض پرهيز از «ترشح» آب باران به مسجد نمي روند.