مؤلف گويد: مَثَل شيطان با آدم پرهيزگار چنان است كه كسي به سگش يك بار نهيب بزند و آن سگ با همان يك نهيب بگذارد و برود، و مَثَل شيطان با آدمي كه آلودگي دارد چنان است كه هر قدر بر سگي نهيب بزند آن سگ همچنان بر جا بماند. زيرا آدم متقي به ياد خداست و همان در راندن شيطان اثر دارد.

باب چهارم

در معناي فريفتاري و فريفتگي

تلبيس و فريفتاري يعني نماياندن باطل به صورت حق، و غرور و فريفتگي و نوعي ناداني است كه باعث مي شود نادرست را درست بپنداريم و زشت را زيبا بينگاريم و آن به سبب شبهه اي خواهد بود. شيطان به قدر توان و امكان خود به انسان نزديك مي گردد و تسلط او به نسبتِ بيداري و آگاهي يا غفلت و ناداني انسان كم و زياد مي شود.