هر گاه اهل ملت كه جامع باشند همت خود را بر پيغامبري مبعوث مِن عند الله تعالي به علمي و كتابي جدا و معتقد باشند به آنكه سعادت محصور است در اتباع اين پيغمبر و اين پيغمبر ميزان خيريت و فضيلت است چنانكه در حديث شريف آمده واَحسن الهَدي هديُ محمد صلي الله عليه وسلم [1] و اين پيغمبر افضل بشر است بلكه افضل از ملائكه نيز فضل كلي استعمال كنند در علوم ملت خود به حكم مقدمه ي سابقه مراد ايشان نباشد الا اشبه بودن به پيغامبر خود در صفاتي كه پيغامبر را از جهت پيغامبري او ثابت است و تحمل اعباء ترويج و نشر آن ملت و واسطه بودن در ميان پيغامبر و امت او در آن علوم و تربيت كردن امت بر منهاج تربيت پيغامبر، نظير آنكه در مذهب شافعي ابو اسحاق شيرازي و بعد از وي امام محمد غزالي و بعد از وي امام رافعي و بعد از وي امام نووي افضل اصحاب او شدند كما لا يخفي علي متتبّعي مذهبه. و در مذهب حنفي امام ابويوسف و امام محمد و بعد از ايشان طحاوي و كرخي و بعد از ايشان قدوري و برهان الدين مرغيناني و ابوالبركات نسفي [2] افضل اصحاب ابي حنيفه بودند، و در طريق نقشبنديه شيخ علاء الدين عطار و بعداز ايشان خواجه عبيدالله احرار افضل اصحاب او شدند الي غير ذلك من الامثلة والنظائر.

(2) - شکي نيست که شاه ولي الله دهلوي رحمه الله نيز در اين سلسله ي عاليه مقام شامخ و رفيعي دارند.