كسي در صحن كاچي [1] قليه [2] جويد

اضاع العمر في طلب المحال

اين نيست كه فاروق اعظم - رضي الله عنه - را در شرع واسطه نگرفته باشند و بغير توسط او در ادله شرعيه خوض كنند ليكن توسطي كه مجتهد منتسب را مي باشد با مجتهد مستقل، نه توسطي كه مجتهد منتسب را مي باشد با مجتهد مستقل نه توسطي كه مقلد صرف را باشد با مجتهد متبوع خويش اين را قرائن بسيار است كه منصف نزديك ملاحظه آن بتصديق اين معني مضطر شود.

(1) - آرد جواري (ذرت) را در روغن تف مي دهند تا آرد کمي برشته شود، بعدا مقداري آب نيز بدان علاوه مي کنند که نوعي غذا مانند حلوا از آن درست مي شود. در سال قحطي (سال پنجاه هجري شمسي) در هرات و حومه اين طعام رائج بوده و تا هنوز از بزرگسالان بعضي اشعار و ضرب المثلها در باره ي کاچي شنيده مي شود.

(2) - گوشتي که در روغن سرخ شده و آن را با همان روغن در ظرفي نگهدارند و کم کم استفاده نمايند، در زمان نه چندان دور که وسائل جديد برقي وجود نداشت جهت جلوگيري از تضييع گوشت آنرا بصورت قليه پخته مي نمودند.