اين آيت افاده مي فرمايد كه همه صحابه در يك مرتبه نيستند جمعي از جمعي افضل و اكمل اند بحسب تقدم و تأخر انفاق و قتال.

اخرج الحفاظ من حديث ابي سعيد الخدري عن النبي صلي الله عليه وسلم قال: لا تسبوا اصحابي فوالذي نفسي بيده لو ان احدكم انفق مثل اُحد ذهبا ما ادرك مدّ [1] احدهم ولا نصيفه [2] .

مِن قبل الفتح مفسر به دو وجه است:

يكي فتح مكه وهو قول الاكثر.

و ديگري صلح حديبيه وهو اقعد باحاديث فضائل الحديبيه.

و اين اختلاف مبني است بر تفسير كلمه انا فتحنا لك فتحا مبينا كه بر اين دو وجه تفسير كرده اند. و اين آيت به طريق منطوق [3]

(1) - واحد وزن که مساوي با است.

(3) -"منطوق"به آن مضموني گفته مي شود که به طور واضح در کلام مذکور باشد، و اگر آن مضمون از کلام مستنبط شود آن را"مفهوم"مي گويند. مفهوم بر دو قسم است:

1-مفهوم موافق: مفهومي است که از خود عبارت بيرون مي شود.

2-مفهوم مخالف: مفهومي است که از جانب مخالف عبارت دانسته مي شود. به طور مثال آيه ي کريمه: فمن لم يستطع منکم طولا أن ينکح المحصنت المؤمنت فمما ملکت أيمانکم من فتياتکم المؤمنت.

ترجمه: هر آن شخص از شما که توان نکاح با زن مسلمان آزاد را نداشته باشد پس با کنيزهاي که مسلمان باشند نکاح نمايد.

از منطوق اين آيه دانسته مي شود که نکاح با کنيز جايز مي باشد، مفهوم موافق آيت براي ما اين پيام را ميرساند که هرگاه نکاح با زن آزاد و مسلمان در قدرت شخص نباشد نکاح کردن کنيز برايش بهتر است و مفهوم مخالف آيه ي کريمه مي گويد آن گاه که نکاح با زن آزاد و مسلمان در توان شخص باشد نکاح با کنيز برايش جائز نمي ياشد.

قابل ياد آوري است که مفهوم مخالف در مذهب حنفي قابل اعتبار نيست، اما شوافع با چند شرط آن را اعتبار مي دهند.