و فقير يك اصل عظيم تقرير مي كند كه از همه تقريرات طويله مغني تواند بود و آن آنست كه مقام آنرا گويند كه متولد باشد از ميان يقين و جبلت قلب و نفس پس اگر استيلاي يقين در يكي يافته نشود صفات وي همه طبيعي اند نه مقامات سلوك و اگر استيلاي يقين ديده شود باز تأمل بايد كرد كه پيش از يقين اينها بهمين صفت و بهمين وضع در شخص بود يا نه؟ اگر بود از مقامات نيست و اگر نبود آن از مقامات سلوك است منصف لبيب را همين نكته انشاء الله كافي است.
اصل سوم: چون يقين بر شخصي مستولي شد و نفس او را در گرفت آنچه مي گويد و آنچه مي كند از يقين مي كند و مقامات سنيهء در سينهء وي متولد شد و در اين مشرب استقلالي بهم رسانيد طفاحهء از حال او بيرون افتد و در ميان افراد بشر شائع گردد و اين دو نوع است: كرامات خارقه و تربيت مريدان.
حضرت فاروق اعظم - رضي الله عنه - اين همه مباحث را قولًا و فعلًا بيان فرموده و به ذروهء اعلي اين فن ترقي نمود و او اعلم صوفيه است به علوم تصوف در امت مرحومه و بعد آن حضرت صلي الله وعليه وسلم امت مرحومه آن حضرت صلي الله عليه وسلم را تربيت فرموده چه اصحاب آن حضرت صلي الله عليه وسلم و چه تابعين و افادهء حِكَم و مواعظ نموده خطابًا للحاضرين وكتابًا للغائبين هر چند استيعاب اين مبحث خصوصًا در اين رساله گنجائش نيست نكته ي مالا يدرك كله لايترك كله منظور نظر است.
مقدمهء دوم