صحابه موزَّع سازد و زير مرفوع هر صحابي موقوف او را مذكور نمايد تا معلوم خواص و عوام گردد كه آنچه مشهور است كه ثبوت خلافت ايشان به اجماع و وصيت خليفه متقدم بوده است كلام محقق است، ليكن معني اجماع آن نيست كه هر يكي بفكري كه مستند به شرع نباشد و فقط به صلاح ديد وقت عمل نمايد بلكه معني اجماع اين است كه هر يكي به دليل شرعي كه از سنت سَنيه آنحضرت صلي الله وعليه وسلم بر خلافت ايشان استنباط نموده از تصريحات آنحضرت تارة و تلويحات آنحضرت صلي الله وعليه وسلم اخري تا آن كه هر يكي بملاحظه آن دليل مكلف شد به قبول خلافت ايشان. و چون مجتهدان عصر اول اتفاق كردند بر آن، صورت اجماع متحقق گشت و مِن بعد كسي را مجال خلاف نماند.

و تلويحات آنحضرت صلي الله وعليه وسلم بخلافت ايشان راجعست يا به اثبات لوازم خلافت عامه يا لوازم خلافت خاصه ايشان را مثلًا جاي كه گفتند زكوة را مِن بعد به ابوبكر خواهيد داد اثبات بعض لوازم خلافت عامه نمودند كه حفظ بيت المال و اخذ زكوة مسلمين است و جائيكه گفتند ابوبكر رضي الله عنه صديق است و عمر - رضي الله عنه - شهيد يا گفتند درجات ايشان در بهشت اعلي درجات خواهد بود يا ايشان را بشارت بهشت دادند لاسيما چون بترتيب خلافت باشد، يا گفتند بهترين امت ايشان اند و علي هذا القياس اثبات لوازم خلافت خاصه فرمودند اينهمه تلويح است بخلافت راشدة ايشان.