و تحقيق نزديك بنده ضعيف عفي عنه تفصيل است اگر خبر واحد صادق به يكي رسيد و به ديگري نرسيد اول مصيب است و آخر معذور و اگرمنشأ اختلاف تعدد طرق جمع بين الدليلين است يا قياس خفي هر دو مصيب اند؛ زيرا كه مراد حالتئذ موافقت شارع است و گردن نهادن به حكم او، هر يكي آن موافقت را بجا آورد مذاهب فقها اهلسنت با هم همين قسم در برد و مات افتاده اند و همه مقبول اند.
غرض در اين فصل بلكه در اين فصول بيان آنست كه ثبوت قرشيت و سوابق اسلاميه و بشارت به جنت و غير آن خلفاي راشدين را از قسم اول است حجة الله بر منكران آنها قائم است و شبهات ركيكه ايشان عندالله معذور نه ساخت ايشان را و منكر ايشان مبتدع است دور از حق، برهان الله او را از بساط محمديين علي متبوعهم افضل الصلوات وايمن التحيات مطرود ومدحور گردانيده بدعةٌ مكفرة عند البعض ومفسقة اشدّ الفسق عند الآخرين.
باز اشتراط قرشيت و سائر خصال سبعه مذكوره در خلافت خاصه به آيات و احاديث صحيحه و آثار صحابه ثابت است باز خلافت خلفاء در شريعت ثابت است صحابه و تابعين در اثبات آن مسالك متعدده سلوك نموده اند و هر مسلكي دلالت دارد اِما قطعيةً واما ظنية چون همه را باجمعها تأمل كنيم متواتر بالمعني گردد و عمومات آيات و اشارات و قرائن آن چون به آن يار شود افاده قطع فرمايد.