فقير گويد عفي عنه: خداي تعالي در اين آيات حال و مآل منافقان و مؤمنان بيان مي فرمايد صفت منافقان امر است به منكر و نهي از معروف و بخل در حقوق ماليه واجبه و مآل ايشان آنكه به موافقت كفار هميشه در نار باشند و باشد ايشان را لعنت و عذاب دائمي، بعد از آن تشبيه ميدهد ايشان را با كفار پيشين و انذار مينمايد به همان پاداش كه آنجماعه را بوده است و صفت مؤمنان نصرت يكديگر دادن در حق و امر به معروف و نهي از منكر و بر پا داشتن نماز و دادن زكاة و فرمانبرداري خدا و رسول او و مآل ايشان آنست كه وعده داده است خداي تعالي بهشتها مي رود زير آن جويها جاويدان آنجا و خانه هاي پاكيزه در باغهاي جاويد و از اينهمه نعمتها بزرگتر خوشنودي خداي تبارك وتعالي است و آن ايشان را باشد. شك نيست كه خلفاء متصف بودند به اين اوصاف از جهت اخبار متواتره كه هيچ شبهه در آن نتوان نمود پس به اين بشارت فخيمه مبشر باشند وهو المقصود.

قال الله تعالي:"وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ [1] ".

(1) - سوره توبه، آيه 100.