فقير گويد عفي عنه: خداي عز وجل بيان مي فرمايد در اين آيت حسن حال و مآل اصحاب آنحضرت صلي الله عليه وسلم و مي گويد: پيشينيان نخستينان از مهاجرين و انصار كه قبل بدر يا قبل از بر گشتن قبله از بيت المقدس به جانب كعبه و هر دو نزديك يك ديگر بوده است و آنانكه تابع ايشان شدند به نيكو كاري كه هجرت كردند و نصرت دادند راضي شد خداي تعالي از ايشان و راضي شدند ايشان از وي جل شأنه و مهيا كرد خداي تعالي بر ايشان بهشتها ميرود زير آن جويها جاويدان آنجا هميشه، اين است كاميابي بزرگ. در اين آيت تشريف عظيم است صحابه رضي الله عنهم را و (5) ار است به آنكه خداي تعالي از ايشان راضي شد و ايشان از وي جَلّ شانه راضي شدند وناهيك به من فضيلة.

قال الله تعالي:"لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ [1] ".

(1) - سوره توبه، آيه 117.