از ثمرات كمال قوت عاقله در پيغامبر وحي است و در خليفه محدَّثيت و صديقيت و فراست صادقه كه به سبب آن اصابت كند در ظنون خود لا يظن بشيئٍ الا كان كما قال ورأي يا موافق افتد با وحي الهي در واقعات بسيار و از ثمرات كمال قوت عامله در پيغامبر عصمت است از معاصي و سمت صالح، و در خليفه صلاح و عفت و محفوظ بودن از معاصي تا آنكه پيغامبر در حق او گواهي دهد كه إن الشيطان يفرّ من ظل فلان [1] ، و از ثمرات براعت هيئت امتزاجيه هر دو قوت در پيغامبر معجزات است و وارداتِ غريبه و واقعات عجيبه مثل معراج و در خليفه مقامات و احوال عاليه است و كرامات خارقه و تأثير دعوات و تأثير مواعظ او در مردم. چون اين سه صفت در خليفه يافته شود خليفه سه نوع از تشبه با پيغامبر درست كند.
يكي آنكه مرشد خلائق باشد بعد پيغامبر.
ديگر آنكه داعيه الهيه را نفس او قبول كند از سَرِ تحقيق نه از سر تقليد و چون در اين داعيه محقق باشد بركات عجبيه در كارهاي او ظاهر شود.
سوم آنكه در شريعت محمديه علي صاحبها الصلوات والتسليمات چه در احكام و چه در حِكم مهارتي پيدا كند و نسبت او با پيغامبر مانند نسبت مُخرِّج باشد با مجتهد.
(1) - اشاره است به حديث: