و معرفت اين معني جز در پردهء غيب نيست و جز مخبر صادق آن را تعبير نتواند كرد و غلط بينان مجوس بر تسئيرات (رفتار) كواكب و زائچه ولادت اعتماد مي نمودند، و اين همه علوم وهميه است كه شارع از آن نهي فرموده لهذا غير آنچه از اشارات شارع آن را بفهمند اوجه نيست.
ديگر شجاعت كه توسط است در ميان تهوّر و جُبن داشته باشد.
و حلم كه توسط است در جرأت و خمود.
و حكمت كه حد وسط است در جربزه (عيّاري) و غفلت.
و عدالت كه به سبب آن در هر حالت مناسب آن حالت بر نفس فائض شود.
والكلام في هذه المباحث يطول اما افعاليكه تعلق بحبريت دارد بر وجه اتقان صادر نشود مگر كه خليفه عالم به كتاب وسنت باشد و تلقي آن به فهم خدا داد نموده باشد و مصلحت هر حكمي دانسته نسبت او با پيغامبر مانند نسبت مخرجين با مجتهد مستقل، فن فقه را خوب ورزيده و فن حكمت از دل او جوشيده و آنكه خود اين علوم نداند ديگران را چه افاده فرمايد؟
خشك ابري كه بود زآب تهي
نايد از وي صفت آب دهي
و معهذا لطف او با قوم و اهتمام او در تعليم علوم ديده شود و سد ابواب تحريف منظور نظر او بود.