دليل رابع اگر شريعتي را كه آن حضرت صلي الله عليه وسلم براي دفع مفاسد عالم و اصلاح جهانيان به ما آورده به چشم عبرت تتبع كني شك نداري در آنكه آن حضرت صلي الله عليه وسلم آن مقربات كه افراد بني آدم را از حضيض بهيميت به اوج ملَكيت رساند بيان فرموده بعد از آن هر چه حاجت به آن ماسّ است از آداب معيشت و مكاسب و معاملات و تدبير منازل و سياست مدن همه را مشروح ساخته و هر نا بايستي كه در آنجا بود از آن منع و زجر نموده و از آن همه گذشته تحسينيات و سد ذرائع مفاسد و دواي اثم را به وجه اتم مبين گردانيد و هرچيزي بيان كرده اركان و شروط و آداب مفصل ساخته مثل اين حكيم دانا و مشفق مهربان عقل تجويز مي كند كه امتِ خود را در عين مهلكه سپارد و تدبير خلاص ايشان نه فرمايد؟ در غزوه تبوك متوجه شام شود و اثارة قوت غضبيه روميان كند و ايشان را تخويف نمايد و نامه به كسري نويسد كه آتش غيرت به سبب آن به دماغ او رسد و وي از كمال رعونت خود قاصدي پيش آن حضرت صلي الله عليه وسلم فرستد و قصد اهانت كند و متنبّيان مانند مسيلمه كذاب و اسود عنسي [1]

(1) - اين مدعي نبوت يک روز قبل از وفات حضرت ختمي مرتبت به هلاکت رسيد و آن حضرت خبر وفات او را به اصحاب خويش دادند..