و آن حضرت صلي الله عليه وسلم البته داعي نبود؛ زيرا كه خداي تعالي مي فرمايد:"فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَدًا وَلَنْ تُقَاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا [1] "و اين آيه در قصهء حديبيه نازل شده است و غزوات آن حضرت صلي الله عليه وسلم بعد حديبيه محصور و معلوم است بعد از آن به غزوه خيبر بر آمدند و كسي از اعراب را دعوت نه نمودند و به غزوه ى فتح مكه و حنين اين قتال با قوم اولي بأس نبود؛ زيرا كه اين كلمه دلالت مي كند بر مغايرت اين قوم باقوم اول كه قريش و حوالي ايشان باشند و ظاهر از"اولي بأس شديد"آن است كه به نسبت قريش شدت بأس داشته باشند و اين معني در غير روم و عجم يافته نشد و نه (اين داعى) مرتضي - رضي الله عنه - (بود) ؛زيرا كه مقاتلات وي رضي الله عنه براي طلب خلافت بود نه بجهت اسلام و"تقاتلونهم او يسلمون"دلالت مي كند بر آنكه آن دعوت كفار است بجهت اسلام، و بنو اميه و بنو عباس دعوت نكردند اعراب حجاز را به قتال كفار كما هو معلوم من التاريخ قطعًا.

(1) - سوره توبه، آيه: 83.