و اين آيت دلالت مي كند بر آنكه جماعه محبوبين كاملين مرضيين جهاد خواهند كرد با مرتدين و اين معني در زمان شريف آن حضرت صلي الله عليه وسلم ظاهر نشد؛ زيرا كه اسود عنسي خروج نكرده بود و آن جناب بسوي وي لشكري روان نكرده و نه در ايام حضرت مرتضي رضي الله عنه؛ زيرا كه قتال ايشان با بغات يا خوارج اتفاق افتاد نه مرتدين، و خلفاي بني عباس و بني اميه نيز با هيچ يكي از مرتدين به طريق فوج كشي قتال نكردند، و مفهوم از فحواي آيت جمع رجال و نصب قتال است پس متعين شد كه آن موصوفين صديق و فاروق و جيوش ايشان بودند و در عرف عام قتال منسوب مي شود به خليفه هر چند وي خود حاضر واقعه نباشد و اگر صديق و فاروق خليفه نباشند جمعي كه به امرايشان جهاد كردند يا بيعت نمودند و به استخلاف ايشان راضي شدند محبّين و محبوبين نمي بودند.
و باز اين آيت دلالت مي كند بر آنكه اين جماعه محبين و محبوبين اند و بر مؤمنين رحماء اند و بر كافرين اشدّاء و مجاهد باشند و از كسي نترسند و اين همه اوصاف كمال است باز فرمود"ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء"و اين دلالت مي كند بر كمال فضل و تناهي در ثناء پس ثابت شد كه شيخين در ايام خلافت خود با جماعه كه اتباع ايشان بودند موصوف بودند به صفات كامله كه در شريعت بهتر از آن وصفي نيست و ممدوح و مشمول فضل الهي بودند و اين معني لازم استخلاف حق و دال بر افضليت ايشان است.