دليل بر آنكه حضرت مرتضي بعد آن حضرت صلي الله عليه وسلم خليفه نبود آن است كه انعقاد خلافت به نص شارع مي باشد يا به بيعت يا به تسلط. اقوال امت از اين سه بيرون نيست و هر سه در مرتضي مفقود بود و در صديق موجود. اما بيعت و تسلط خود ظاهر است و اما نص پس از آن جهت كه اگر نصي در خلافت حضرت مرتضي رضي الله عنه مي بود نزديك او يا نزديك كسي از صحابه چون ديدند كه خلافت از مرتضي صرف كردند و براي غير او منعقد ساختند البته اظهار آن نص مي كردند و ساعي خلافت را در اين كار الزام مي نمودند و الا عاصي مي شدند و عادت قاضيه است به آنكه صورت آن الزام نقل كرده مي شد خصوصًا بعد موت شيخين و قيام مرتضي رضي الله عنه به خلافت و وقوع مشاجرات عريضه و در اين صورت البته مرتضي به آن نص مطلع ميشد و انكار نص نمي كرد ليكن حضرت مرتضي انكار نص براي خود كرده است.