و اما ارتفاع امن از احكام شرع از آن جهت كه اگر خلافت صديق و فاروق حق نباشد و به غصب و جور آن را گرفته باشند ايشان و معاونان ايشان فاسق و ضالّ باشند و اگر چنين باشد از قرآن و سنن امن بر خيزد؛ زيرا كه قرآن جمع كرده شيخين است بر دست اعوان ايشان و سنن اكثر از شيخين و اعوان ايشان مروي است و غير ايشان چون سكوت كردند از نهي منكر، آن سكوت بناء بر تقيه بود يا به غير تقيه اگر بغير تقيه بود افسق خلق الله بودند و اگر بنا بر تقيه سكوت كردند هر چه ايشان بر آن موافقت كردند در آن نيز متهم به تقيه اند و هر چه در آن مخالفت كردند و پوشيدند آن غير مرضي است لقوله تعالي:"وليمکّننّ لهم دينهم الذي ارتضي لهم وليبدّلنهم من بعد خوفهم أمنًا [1] ".

و معهذا در اين صورت تعارض من غير ترجيح عارض مي شود پس حجتي به دست امت باقي نماند پس ايشان مهمل ماندند و تبليغي به ايشان واقع نشد.

پس اگر شيعه گويند حقيقت قرآن را دانستيم از تلاوت ائمه آن را. گوئيم: يحتمل كه بنا بر تقيه باشد و اگر گويند بنا بر حفظ الهي كما قال:"وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ [2] ". گوئيم: از اينجا معلوم شد كه بر حفظ الهي اعتماد مي توان نمود پس امام معصوم چرا لازم شود.

(1) - سوره ى نور، آيه: 55.

(2) - سوره ى حجر، آيه: 9.