فهرس الكتاب
فصل:
بدانكه ذهب را چون به باء متعدّى كنى چنان گويى ذُهِبَ بِهِ
ذُهِبَ بِهِماا ذُهِبَ بِهِمْ ذُهِبَ بِهاا ذُهِبَ بِهِماا ذُهِبَ بِهِنَّ ذُهِبَ بِك ذُهِبَ
بِكُماا ذُهِبَ بِكُمْ ذُهِبَ بِكِ ذُهِبَ بِكُماا ذُهِبَ بِكُنَّ ذُهِبَ بى ذُهِبَ بِناا و
در اسم مفعول گويى مَذْهُوبٌ بهِ مَذْهُوبٌ بِهِماا مَذْهوبٌ بِهِم تا آخر.
بدانكه الف فاعَلَ وسين استفعال گاه باشد كه لازم را متعدّى كنند.
چون ساارَ زَيْدٌ و ساايَرْتُهُ و خَرَجَ زَيْدٌ و اسْتَخْرَجْتُهُ.