آورديم، يَضْرِبَانِ شد بر وزن يَفْعِلانِ. ياء، حرف استقبال، ضاد فاء

الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، و الف علامت تثنيه و هم

ضمير فاعل و ضمير منفصلش، هُماست، و نون عوض رفعى است كه

در واحد بوده.

يَضْرِبُونَ: يعنى مى زنند ايشان گروه مردان غايب در زمان آينده.

صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل مستقبل، صحيح و ثلاثى و مجرد

و معلوم.

يَضْرِبُونَ در اصل يَضْرِبُ بود (مفرد بود) خواستيم كه جمع مذكّر

غايب بنا كنيم، واو كه علامت جمع مذكّر و هم ضمير فاعل بود با

نون عوض رفع در آخرش درآورديم، يَضْرِبُونَ شد بر وزن يَفْعِلُونَ. ياء،

حرف استقبال، ضاد فاء الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، واو

علامت جمع مذكّر و هم ضمير فاعل است و ضمير منفصلش، هُمْ

است، و نون عوض رفعى است كه در واحد بوده.

و آن سه كه مؤنّث را بود: تَضْرِبُ، تَضْرِبَان، يَضْرِبْنَ.

تَضْرِبُ: يعنى مى زند او يك زن غايبه در زمان آينده. صيغه مفرده

غايبه مؤنّث است از فعل مضارع، صحيح و ثلاثى و مجرد و معلوم.

تَضْرِبُ در اصل ضَرَبَ بود (مفرد مذكّر بود از فعل ماضى) خواستيم

مفرده مؤنّث بنا كنيم از فعل مضارع، تاء كه علامت استقبال بود در

اولش درآورديم، و فاء الفعل را ساكن و عين الفعل را مكسور ولام

الفعل را مضموم كرديم، تَضْرِبُ شد بر وزن تَفْعِلُ. ضاد فاء الفعل، راء