عين الفعل، باء لام الفعل، وضمير هِىَ در وَىْ مُسْتَتِر است به استتار

جايزى، محلًّا مرفوع است تا فاعلش بوده باشد.

تَضْرِبَانِ: يعنى مى زنند ايشان دو زنان غايبه در زمان آينده. صيغه

تثنيه مؤنّث غايبه است از فعل مضارع، صحيح و ثلاثى و مجرد و

معلوم.

تَضْرِبَانِ در اصل تَضْرِبُ بود (واحده مغايبه مؤنّث بود) خواستيم تثنيه

بنا كنيم، الف كه علامت تثنيه و هم ضمير فاعل بود با نون عوض

رفع در آخرش درآورديم تَضْرِبَانِ شد بر وزن تَفْعِلَانِ. ضاد فاء الفعل،

راء عين الفعل، باء لام الفعل، و الف علامت تثنيه و هم ضمير فاعل

و نون عوض رفعى است كه در واحد بوده. و ضمير منفصلش،

هُماست.

يَضْرِبْنَ: يعنى مى زنند ايشان گروه زنان غايبه در زمان آينده. صيغه

جمع مؤنّث غايبه است از فعل مستقبل، صحيح و ثلاثى و مجرد و معلوم.

يَضْرِبْنَ در اصل تَضْرِبُ بود (مفرد بود) خواستيم كه جمع مغايبه

مؤنّث بنا كنيم، نون كه علامت جمع مؤنّث و هم ضمير فاعل بود در

آخرش درآورديم و لام الفعل را ساكن كرديم تَضْرِبْنَ شد، مشتبه شد به

جمع مخاطبه مؤنّث، از جهت رفع اشتباه و مناسبت ياء با غايب، تاء

را بدل كرديم بياء يَضْرِبْنَ شد بر وزن يَفْعِلْنَ. ضاد فاء الفعل، راء عين

الفعل، باء لام الفعل، نون، علامت جمع مؤنّث و هم ضمير فاعل و

ضمير منفصلش، هُنَّ است.