تَضْرِبُونَ در اصل تَضْرِبُ بود (واحد بود) خواستيم كه جمع بنا كنيم

واو كه علامت جمع مذكّر و ضمير فاعل بود با نون عوض رفع در

آخرش درآورديم تَضْرِبُونَ شد بر وزن تَفْعِلُونَ. ضاد فاء الفعل، راء عين

الفعل، باء لام الفعل، واو علامت جمع و هم ضمير فاعل، و نون

عوض رفعى است كه در واحد بوده. و ضمير منفصلش، اَنْتُمْ است.

وآن سه كه مؤنّث را بود: تَضْرِبِينَ، تَضْرِبَانِ، تَضْرِبْنَ.

تَضْرِبِينَ: يعنى مى زنى تو يك زن حاضره در زمان آينده، صيغه

واحده مخاطبه مؤنّث است از فعل مضارع، صحيح و ثلاثى و مجرد و

معلوم.

تَضْرِبِينَ در اصل تَضْرِبُ بود (واحد مذكّر مخاطب بود) خواستيم

مفرده مخاطبه مؤنّث بنا كنيم، ياى ساكنه كه علامت واحده مخاطبه

مؤنّث بود با نون عوض رفع در آخرش درآورديم و ماقبل ياء را از براى

مناسبت ياء، كسره داديم تَضْرِبِينَ شد بر وزن تَفْعِلِينَ، ضاد فاء

الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل و ياى ساكنه علامت مخاطبه

مؤنّث و هم ضمير فاعل، و نون، عوض رفع واحد، و ضمير

منفصلش، اَنْتِ است.

تَضْرِبَانِ: يعنى مى زنيد شما دو زن حاضره در زمان آينده. صيغه

تثنيه مخاطبه مؤنّث است از فعل مضارع، صحيح و ثلاثى و مجرد و

معلوم.

تَضْرِبَانِ در اصل تَضْرِبِينَ بود (مفرد بود) خواستيم تثنيه بنا كنيم،